Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Πέρασε κιολας ένας χρόνος !!!

Το αγοράκι μας είχε χτες γενέθλια ! Πέρασε κιόλας ένας χρόνος απο την γέννηση του!!! 
Μου φαίνετε εντελως απίστευτο , ακόμα αναρωτιέμαι μα πότε , πως?  
Με την Χριστιάννα είχα νιώσει περισσοτερο αυτον τον πρώτο χρόνο. Ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει τίποτα , είναι και αυτός δυσκολάκης στον ύπνο , απαιτητικός και φωνακλάς , γλυκός και τρυφερούλης . Δεν είναι πιο "εύκολος" ούτε εγω πλέον μια "εκπαιδευμένη" μαμά . Η  μόνη διαφορά είναι οτι τώρα οι μέρες μας είναι γεμάτες και ο Μάριος ακολουθεί σε όλα . Με την Χριστιάννα μωρό ένιωθα πολλες φορες "μοναξιά" . Ημουν μόνο 2 χρόνια εδώ , δεν ήξερα καλά την γλώσσα (ντρεπόμουν να μιλήσω) , δεν είχα πολλές παρεές και ένιωθα την γνωστή μοναξιά που νιώθουν πολλες μητέρες στο πρώτο παιδί. Κάτι που δεν ισχύει στο δεύτερο γιατι πλέον ο κύκλος μας εχει ανοίξει ασε που μόνο τα καθημερινά να κάνουμε (σχολείο , ψωνια , παιδική χαρά ) είναι πολλά ! 
Είμαι τόσο ευτυχισμένη που ήρθε αυτό το μωρό στην ζωή μας . Απο τη μια λεω πως πέρασε ο καιρός αλλα απο την άλλη δεν μπορώ να φανταστώ πως ζούσαμε χωρις αυτόν . Τον γλυκό μας κυρ Μάριο ! 
Με την τρέλα του , τις φωνές του , τα γέλια του έχει φέρει σε όλους μας πολλή χαρά και ευτυχία . Πραγματικά , δεν περίμενα ποτέ νατο πω αυτό , αλλα τώρα νιώθω περισσότερο οικογένεια . Είναι βλακεία βέβαια το ξέρω , γιατι και πριν με την Λουλου ήμασταν οικογένεια . Κάτι έγινε ομως μ΄αυτο το μωρό δεν ξέρω .... Τελος παντων . 
Το παρτάκι που κάναμε χτές για τα γενέθλια του ήταν αντιστρόφως ανάλογο με την χαρά μας ! χαχα Μικρό , γρήγορο και λίγο ξεπέτα .... Βέβαια μετά τα πάρτυ υπερπαραγωγές που χω οργανώση για την φακίτσα , μου φαίνετε τίποτα αυτό . Παρόλο που έτσι είναι ολα τα τυπικά γερμανικά γενέθλια . Ενα γλυκό , μερικά γλυκίσματα , ενα κατι να φανε τα παιδάκια και έξω απο την πόρτα . 

Α καλά , αυτο το "έξω απο την πόρτα " . Σκεφτόμουν τί να κάνω , τι να κανω για τα γενέθλια του καμαριού μας . Η Τετάρτη η μέρα των γενεθλίων ειναι δύσκολη μερα για μας γιατι η Χριστιάννα εχει και ελληνικό σχολειο μετά το μεσημερι οποτε ειμαστε στην τρεχάλα . Την Κυριακή το χουμε κανονίσει θα ρθει η νονά του Μάριου και καποιοι άλλοι φίλοι μας . Οπότε του καθημερινούς μας γνωστους και φίλους θα πρεπε να τους δεχτούμε αλλη μέρα ... Ποτε ? Μονο η Τετάρτη εμεινε και καναμε λιγο μαραθώνιο να τα προλάβουμε ολα . 
Λέω λοιπόν στον έρωτα οτι αποφάσισα την Τετάρτη να κάνουμε ενα μικρό παρτάκι όχι με τις τρελές ετοιμασίες , όπως κανουν και οι Γερμανοί ,  λίγα πράγματα και (λεω το μαγικό) έξω απο την πόρτα . Τι απαντάει ο Θεός έρωτας ? " Α λες να το κάνουμε εδω μπροστά απο το σπίτι ?" . 
Φυσικά δεν καταλαβε τι εννοούσα αλλα μου δωσε τρελή ιδέα . Γιατι οχι ? Ο καιρός ηταν και συμμαχος μας , θα βγάλουμε ενα μικρό τραπεζάκι και τα στρωσίδια μας να κανουμε μικρό πικ νικ . 
Έτσι γρήγορα , εύκολα και χαλαρά , γιορτάσαμε τον κυρ Μάριο με τους φίλους μας και περασαμε όλοι πολυ καλά .  Η φίλη μου βέβαια δεν μπορούσε να πιστέψει οτι δεν έχω κανει τούρτα υπερπαραγωγή και δεν έχω καμια 10αριά διαφορετικά φαγητά . Είχα κανει μόνο μαφινς , μια τουρτίτσα "να πεθάνεις στην σοκολάτα" , μια πιατελίτσα με τσιμπολόγημα και ψωμάκια με λουκάνικα. Τίποτα δηλαδή ;)
Χρόνια πολλά αγοράκι μου !!! Να μου σαι πάντα γερός και ευτυχισμένος !!! 
(Αυτοι οι στίχοι μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια ...)

Φεγγάρι, φεγγαράκι μου γιέ μου μονάκριβε μου
Αστέρι, αστεράκι μου μικρούλη μου, αητέ μου

Εσύ
γιέ μου απρόσμενε , μικρέ μου αρχηγέ 
φωνούλα που ορίζεις τη ζωή της αγάπης 
τους δρόμους , στων ονείρων την τροχιά 
εσύ
ματάκια λαμπερά  οπού τρυγούν συνεπαρμένα
το φως , τη λαχτάρα και την ευχή
εσύ
ο λόγος και η αφορμή
στη βεβαιότητα του φρέσκου  χαμόγελου,
είσαι εκείνος που μού έμαθε
πως ζωγραφίζονται τα παραμύθια,
στα όνειρα μου κάποτε και τώρα στη ζωή μου,
τα παραμύθια σου παραμυθάκι μου
που τώρα θα  τα χτίσουμε μαζί  
για σένα ,
κι ύστερα θα τα φυλάξομε προσεκτικά
από βροχή, αέρηδες, κακές στιγμές και εποχές  
για να ριζώσεις τη ζωή σου στέρεα 
να είναι καλοτάξιδη, αληθινή και δική σου
και να μπορέσω
όσο μπορέσω, να σου πω ευχαριστώ

παιδάκι μου, αγοράκι μου και γιέ μου .
 




Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Πρωινά .... και γκρίνιες !

Εχω γράψει ή μαλλον έχω "ανοιχτές" πολλες αναρτήσεις . Μια το ένα μια το άλλο , μια να ψάχνω τις φωτογραφίες , μια να ψαχνω την εμπνευση -γιατι γράφω αποσπασματικά , κατι που τελικά δεν μου ταιριάζει - και τις τρώει η ντουλάπα τις αναρτήσεις . Τελευταία έγραφα για τα πρωινά του Σαβ/κου ειδικά της Κυριακής . Που πήγαν ομως οι φωτογραφίες ? Που να βρίσκονται ? Πρεπει να κανω καινουργιες σκεφτόμουν καθως περιδιάβαινα στην ελληνική μπλογκόσφαιρα .

Η αλήθεια ειναι οτι διαβάζω κατα 90% ελληνικά μπλογκ . Παρολο που εκεί έξω βρίσκεις υπέροχα ξενογλωσσα μπλοκ , για μένα ειναι κάπως διαφορετικά οταν διαβάζω ενα μπλογκ . Είναι μια σύνδεση με την χώρα μου , διαβάζω στην γλώσσα μου και αυτό μου προσφέρει μια ζεστασιά και με ξεκουράζει . Ολη την ημέρα σκεφτομαι ελληνικά , μιλάω γερμανικά και διαβάζω πολλά άρθρα στα αγγλικά . Μιλάμε για κεφάλι καζάνι οχι λίγο .... Σκέψου οτι έχω και 2 παιδιά , το ένα παει σχολείο και μιλαει Γερμανοελληνικά σε μια πρόταση και το αλλο ειναι στο μαμαμαμααα , γκακακακα ολη μέρα .

Ετσι κάπως βρέθηκα και στο όμορφο wlmommy.blogspot.de .Δηλαδή δεν ξερω πως ακριβώς βρέθηκα . Μπορει απο τυχαία αναζήτηση μπορει μεσω αλλου μπλογκ .Δεν εχει και σημασία δηλ :) 
Δεν ειμαι φανατικός αναγνώστης αλλά οταν είδα τις καλοκαιρινές φωτο της οικογένειας σκεφτηκα αμέσως ποσο μεγάλωσε το κοριτσάκι τους . Είμαι κοντά δηλ χωρίς να χω κάνει την παρουσία μου αισθητή . Μεχρι τις προάλλες .... Που αποφάσισα να γράψω σχόλιο στο μπλογκ της Βέρας και μου απάντησε με ειλικρινή και όμορφο τροπο παρολο που το σχολιο μου δεν ήταν το ευγενικοτερο όλων (Σε άλλο μπλογκ δεν είχαν καν εμφανίσει το σχολιο μου για τα "υγιεινά" δημητριακά της ίδιας εταρείας). 

 Δεν είμαι κακιά , ούτε ζηλεύω , ούτε εχω κάποιον δόλο πίσω απο τα σχολια μου . Απλά απο την μια δεν μπορούμε να λεμε για υγεια και ποσο ρολο παίζει το πρωινό και απο την άλλη να λεμε για δημητριακά και πεθαμένα εμπλουτισμένα γάλατα . Η Βέρα είπε πως έκαναν μια δοκιμή , ούτε να το προωθήσει προσπάθησε , ούτε να πεισει κανέναν για τίποτα . Κατι άλλα που διάβαζα παλιότερα σε άλλα μπλογκ για την προωθηση των δημητριακών με ειχαν κάνει να νευριάζω και να τραβάω τα μαλλιά μου . 
Υπάρχουν τοσα πολλά και τόσα υγιεινά πράγματα να φάνε τα παιδιά μας , γιατί να τους δίνουμε επεξεργασμενες τροφές ? Γιατί να μην ξεκινούν την μέρα τους με πραγματικά φαγητά , χωρις κρυμμενες ζάχαρες , χωρίς συντηρητικά , χωρίς επεξεργασίες . Φρούτα , λαχανικά , αυγά , τυριά ! Τι άλλο θέλουμε ? 
Τέλος πάντων να μια ωραία λιχουδιά για παιδάκια που είναι παρα πολλη υγιεινή ! Μερέντα υγιεινή , ναι ! Με λάδι καρύδας , ωμό κακάο και μέλι . Ποσότητες δεν δίνω καθένας φτιάχνει την γεύση του . Δοκιμάστε δυο κουταλάκια λαδι , κακαο και 1 κουταλιά μελι .